Emocje nie rządzą się logiką. Bywają informacje, choć to nieracjonalne, z których przekazaniem zwleka się w nadziei, że może jednak rzeczywistość okaże się inna… Z ogromny bólem, żalem i nadal niedowierzaniem informujemy o śmierci Kuby Jastrzębskiego, członka naszej redakcji.
Składamy szczere wyrazy współczucia rodzinie Kuby - Jego Żonie, dzieciom oraz bliskim.
Śmierć bliskiej osoby to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, z jakimi możemy się zmierzyć w życiu. W takich chwilach w zasadzie każde słowa wydają się… niewystarczające.
Pasja. Na zawsze
Kuba skontaktował się ze mną w sierpniu 2024 roku. Jak wiele osób i czytelników na przestrzeni lat działalności naszego wydawnictwa, wyrażał chęć dzielenia się swoją wiedzą o zegarkach, chciał o nich pisać dla szerszego grona odbiorców. Tyle, że nie był jak wielu – już po przeczytaniu Jego pierwszego artykułu przygotowanego pod kątem naszej współpracy, od razu wiedziałem, że mam po drugiej stronie miłośnika zegarmistrzostwa, prawdziwego pasjonata o lekkim piórze.
Do zespołu oficjalnie dołączył pod koniec 2024 roku. Co ważne, zawodowo zajmował się czymś zupełnie innym, a praca w redakcji i tworzenie publikacji stanowiły dla Niego dodatkowe zajęcie.
Lubił zagadki i niesztampowe tematy – Jego pierwszy tekst na ZiP to „Dlaczego w zegarkach często ustawiona jest godzina 10:10? Naukowe wyjaśnienie zagadki”. Miał niekonwencjonalne podejście to pisania – wolał omijać tematy „standardowe”, a zdecydowanie preferował zagadnienia nieoczywiste, wymagające dotarcia do dodatkowych informacji, angażujące więcej czasu i pracy. Przez to pisał rzadziej, ale za to każdy Jego artykuł był ciekawy, dopracowany i pełen pasji.
Kuba zawsze dotrzymywał danego słowa. Słuchał i chętnie się uczył, wnosił dużo pozytywnej energii i lubił żartować, dzielił się wiedzą i był zawsze gotów do pomocy. Choć członkiem naszej redakcji był nieco ponad 1,5 roku, to mam wrażenie, jakby był z nami niemal od zawsze.
Na początku 2025 roku, raptem po kilku miesiącach naszej współpracy, w jednym z artykułów napisałem: „Zacytuję tu fragment publikacji przygotowanej przez Kubę, która ukazała się już w naszym portalu…”. Wtedy wykonał gest, który bardzo doceniłem, bo zaskoczył mnie swoją piękną cechą - wrażliwością, gdyż po przeczytaniu wzmianki napisał mi tego samego dnia, że zrobiło mu się bardzo miło, iż o Nim pamiętałem i wspomniałem.
Kuba - zawsze będę pamiętał. Wszyscy będziemy!
Składamy szczere wyrazy współczucia rodzinie Kuby - Jego Żonie, dzieciom oraz bliskim.
Śmierć bliskiej osoby to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, z jakimi możemy się zmierzyć w życiu. W takich chwilach w zasadzie każde słowa wydają się… niewystarczające.
Pasja. Na zawsze
Kuba skontaktował się ze mną w sierpniu 2024 roku. Jak wiele osób i czytelników na przestrzeni lat działalności naszego wydawnictwa, wyrażał chęć dzielenia się swoją wiedzą o zegarkach, chciał o nich pisać dla szerszego grona odbiorców. Tyle, że nie był jak wielu – już po przeczytaniu Jego pierwszego artykułu przygotowanego pod kątem naszej współpracy, od razu wiedziałem, że mam po drugiej stronie miłośnika zegarmistrzostwa, prawdziwego pasjonata o lekkim piórze.
Do zespołu oficjalnie dołączył pod koniec 2024 roku. Co ważne, zawodowo zajmował się czymś zupełnie innym, a praca w redakcji i tworzenie publikacji stanowiły dla Niego dodatkowe zajęcie.
Lubił zagadki i niesztampowe tematy – Jego pierwszy tekst na ZiP to „Dlaczego w zegarkach często ustawiona jest godzina 10:10? Naukowe wyjaśnienie zagadki”. Miał niekonwencjonalne podejście to pisania – wolał omijać tematy „standardowe”, a zdecydowanie preferował zagadnienia nieoczywiste, wymagające dotarcia do dodatkowych informacji, angażujące więcej czasu i pracy. Przez to pisał rzadziej, ale za to każdy Jego artykuł był ciekawy, dopracowany i pełen pasji.
Kuba zawsze dotrzymywał danego słowa. Słuchał i chętnie się uczył, wnosił dużo pozytywnej energii i lubił żartować, dzielił się wiedzą i był zawsze gotów do pomocy. Choć członkiem naszej redakcji był nieco ponad 1,5 roku, to mam wrażenie, jakby był z nami niemal od zawsze.
Na początku 2025 roku, raptem po kilku miesiącach naszej współpracy, w jednym z artykułów napisałem: „Zacytuję tu fragment publikacji przygotowanej przez Kubę, która ukazała się już w naszym portalu…”. Wtedy wykonał gest, który bardzo doceniłem, bo zaskoczył mnie swoją piękną cechą - wrażliwością, gdyż po przeczytaniu wzmianki napisał mi tego samego dnia, że zrobiło mu się bardzo miło, iż o Nim pamiętałem i wspomniałem.
Kuba - zawsze będę pamiętał. Wszyscy będziemy!
INSTAGRAMIE
greenlogic.eu