Są takie spotkania w świecie zegarmistrzostwa, po których trudno spojrzeć na markę tak samo jak wcześniej. Współpraca Hublot z Jeffem Koonsem, ogłoszona 16 września 2026 roku w Nowym Jorku, jest właśnie takim momentem – nie dlatego, że ktoś przykleił podpis znanego artysty do gotowego produktu, ale dlatego, że cała filozofia projektowania koperty, tarczy i mechanizmu została na nowo przemyślana pod kątem jednego, bardzo konkretnego języka wizualnego: napięcia, objętości i lśniącej, niemal cielesnej powierzchni.
Zanim jednak opowiem o samych zegarkach, chcę zacząć od człowieka, który zamienił dmuchane baloniki w rzeźby warte więcej niż niejedna nieruchomość na Manhattanie.
Człowiek, który uczynił z banału kult
Jeff Koons urodził się 21 stycznia 1955 roku w niewielkim mieście York w Pensylwanii, jako Jeffrey Lynn Koons. To detal, który świetnie tłumaczy fenomen tego artysty, bowiem jego ojciec prowadził sklep meblowy i wystawiał w witrynie kopie starych mistrzów malowane przez małego Jeffa. Sprzedaż i estetyka witryny sklepowej – to połączenie, które później eksplodowało w jego twórczości na skalę, jakiej świat sztuki współczesnej wcześniej nie widział.

Zanim stał się najdrożej wycenianym żyjącym artystą na aukcjach, Koons pracował w The Museum of Modern Art w Nowym Jorku, sprzedając karnety i podobno przychodził do pracy w nadmuchiwanym kwiatku i papierowym kołnierzu, żeby przyciągnąć ludzi do kasy. To, co czyni Koonsa fascynującym, a zarazem kontrowersyjnym, to jego uparta wiara w to, że przedmiot codzienny, taki jak dmuchany zwierzak z balonów, plastikowy królik czy ogrodowa ozdoba, zasługuje na doskonałą, industrialną precyzję wykonania.
Ikoniczna seria „Celebration”, z której pochodzi „Balloon Dog”, powstawała od połowy lat 90. XX wieku i przez lata istniała jedynie w pracowni, zanim trafiła do publiczności. Uważam, że w tym właśnie tkwi sedno jego geniuszu: bierze coś ulotnego, dziecięcego, przeznaczonego do zniszczenia w ciągu jednego popołudnia urodzinowego przyjęcia, i zamraża to w nieskazitelnie wypolerowanej stali nierdzewnej, tak precyzyjnie, że przedmiot traci swoją tymczasowość, a zyskuje wieczność. Forma pozostaje dziecięca, ale materiał i wykonanie krzyczą o ponadczasowej perfekcji.

To podejście przyniosło mu wyniki, które trudno ogarnąć wyobraźnią. Jego „Balloon Dog Orange” osiągnął na aukcji Christie’s w listopadzie 2013 roku cenę 58,4 miliona dolarów, ustanawiając wówczas rekord na najdroższe dzieło żyjącego artysty sprzedane na aukcji.
Koons sam pobił ten rekord kilka lat później – w 2019 roku jego stalowy „Rabbit” sprzedał się za 91,1 miliona dolarów. To liczby, które stawiają go w gronie artystów żyjących na styku popkultury, konceptualizmu, czystego rzemiosła i kiczu – i tłumaczą, dlaczego rozmowa o współpracy z takim twórcą to zupełnie inna liga niż typowa kooperacji marki z ambasadorem.
Koons od dekad konsekwentnie wraca do tych samych motywów – zwierciadlanych powierzchni, nadmuchanych form, przedmiotów z dzieciństwa – i za każdym razem znajduje w nich coś nowego. Jego serię „Gazing Ball”, czyli kule ogrodowe w kolorze intensywnego, głębokiego błękitu, umieszczane przy klasycznych rzeźbach i reprodukcjach obrazów możemy potraktować jako klucz do zrozumienia jednego z dwóch zegarków, o których piszemy dalej, bo to właśnie ta seria stała się bezpośrednią inspiracją dla kopuły szafirowej w MP-14 Origin.

Dziś Koons jest reprezentowany przez galerię Pace, a jego prace można oglądać od dachu Metropolitan Museum of Art po plac przed muzeum Guggenheima w Bilbao, gdzie stoi monumentalny „Puppy” z kwiatów. Koons mówi o sobie, że czerpie inspirację z gry światła na odbijających powierzchniach niemal tak samo, jak z samego przedmiotu, który tę powierzchnię przybiera.
Dwie wszechświaty, jedna filozofia
Hublot od 1980 roku, kiedy to jako pierwsza marka na świecie połączyła złoto z kauczukiem tworząc koncepcję „Art of Fusion”, konsekwentnie traktuje czas jako materiał, który można przekształcać – dokładnie tak, jak Koons przekształca banalny przedmiot w pomnik.
Efektem współpracy artysty z producentem zegarków są dwa zupełnie różne, ale duchowo spokrewnione modele, zaprezentowane jednocześnie: przystępniejszy cenowo (jak na standardy Hublot) Classic Fusion Balloon Dog by Jeff Koons oraz absolutnie wyjątkowy, limitowany do zaledwie 30 egzemplarzy MP-14 Origin by Jeff Koons.

Sam Koons opisywał wyzwanie, przed jakim stanął zespół projektowy, mówiąc, że przełożenie języka rzeźby „Balloon Dog” na architekturę linii Classic Fusion wymagało dużo więcej niż zwykłego połączenia dzieła sztuki z istniejącym modelem – to była całkowita reinterpretacja konstrukcji tak, by każdy detal sprawiał wrażenie, jakby przybrał kształt pod wpływem ciśnienia powietrza. Jego słowa idealnie oddają to, co widać gołym okiem: to zegarek, który wygląda, jakby ktoś go właśnie napompował.
Classic Fusion Balloon Dog by Jeff Koons – zegarek, który oddycha
Przy pierwszym „kontakcie” z tym zegarkiem najbardziej uderza mnie to, że nie jest płaska, elegancka koperta Classic Fusion, do której ktoś dorzucił kolorowy pasek. To zupełnie inna bryła.


Klasyczna, dość smukła architektura tej linii została odważnie przemodelowana – każda powierzchnia koperty o średnicy 42 mm nabrała miękkich, wypukłych krzywizn, jakby stal lub aluminium, z którego jest wykonana, zostały rozgrzane i rozdmuchane niczym szkło formowane na gorąco. Efekt jest taki, że patrząc na ten zegarek, mam ochotę go ścisnąć, sprawdzić, czy przypadkiem nie ugnie się pod palcami. Ta iluzja „napompowania” jest niesamowitym efektem i podpisem designerskim Jeffa Koonsa.
Model Classic Fusion Balloon Dog by Jeff Koons dostępny jest w trzech wariantach kolorystycznych, każdy w limitowanej serii 200 sztuk – co w porównaniu do zaledwie 30 egzemplarzy MP-14 Origin czyni ten zegarek relatywnie bardziej dostępnym.

Wszystkie trzy dzielą tę samą architekturę i ten sam mechanizm – różnią je materiał koperty i, rzecz jasna - kolor, ale każdy z nich ma swój odrębny charakter, więc opiszę je po kolei.
Wersja Silver – zimne lustro w stali
Silver to wariant wykonany z lustrzanie polerowanej stali nierdzewnej – i to określenie „lustrzanie” traktować należy dosłownie, bo powierzchnia koperty odbija otoczenie niemal jak kula Koonsa z serii „Gazing Ball”. Tarcza jest nieprzezroczysta, wykończona rodowaniem i polerowaniem w tym samym „nadmuchanym” stylu, a powierzchnia cyferblatu nie jest płaska, tylko lekko pofalowana, jakby zawiązał niewidzialne nici opasujące powierzchnię napiętego balonu.
Indeksy godzinowe są wypukłymi aplikacjami z trójwymiarowymi wstawkami z białej masy Super-LumiNova, więc w ciemności ta „napompowana” tarcza świeci własnym blaskiem. Na godzinie szóstej znajduje się podpis Jeffa Koonsa wyglądający jak kalkomania na powierzchni balonu.


Pierścień lunety, podobnie jak cała koperta, to polerowana stal nierdzewna z tym samym „napompowanym” designem, a szkło szafirowe ma charakterystyczne, kopulaste sklepienie z zaokrąglonym brzegiem i powłoką antyrefleksyjną – to kolejny detal, który buduje wrażenie napięcia powierzchni, jakby ciśnienie rozpierało zegarek od środka. Na kopercie znajdują się polerowane, tytanowe śruby w kształcie litery H, z wypukłymi łebkami - jeden z rozpoznawalnych znaków firmowych Hublota, tutaj przerobiony tak, by pasował do reszty „nadmuchanej” stylistyki.
Najbardziej urocze detale kryją się jednak w miejscach, których nie widać od razu. Koronka do regulacji i nakręcania to połączenie polerowanej stali nierdzewnej z szarą kauczukową nakładką zaprojektowaną na wzór końcówki służącej do nadmuchiwania balonów, przez który wtłacza się powietrze w nadmuchiwane zabawki.



Przy godzinie 10:30 na kopercie umieszczono stylizowany ogon pieska z kauczuku w odpowiadającym kolorze – w tym wypadku szarym, a na przeciwwadze wskazówki sekundnika znalazła się sylwetka pieska z balonów. Pasek to miękka skóra w kolorze srebrnym z efektem tłoczenia imitującym oczywiście rozdętą powierzchnię, z szarym przeszyciem, zapinany na składaną klamrę ze stali nierdzewnej, również zaprojektowaną w stylu nadmuchanej zabawki.
Wersja Red – ognisty balon
O ile Silver jest chłodny i lustrzany, Red to zupełnie inna temperatura emocjonalna. Koperta wykonana jest z anodowanego aluminium w intensywnym, nasyconym kolorze czerwieni – i uważam, że to właśnie wybór aluminium jako materiału jest tu kluczowy z technicznego punktu widzenia. To metal, który potrafi przyjąć wyjątkowo żywe, głębokie barwy, dokładnie takie, jakich Koons potrzebuje do swojej estetyki lakierowanych, dziecięcych baloników.


Cała koperta utrzymana jest w tej samej czerwieni z polerowanym wykończeniem, więc zegarek na nadgarstku wygląda jak jednolita, świecąca bryła.
Tarcza, tak jak w wersji Silver, jest nieprzezroczysta, wykonana z anodowanego aluminium z polerowanym wykończeniem i tym samym „napompowanym” reliefem, z wypukłymi indeksami wypełnionymi Super-LumiNova i podpisem Koonsa naniesionym srebrnym lakierem – w tym wypadku kontrast między głęboką czerwienią tła a srebrzystym podpisem daje bardzo eleganckie wrażenie, mimo pozornie zabawkowego charakteru całości. Stylizowany ogon pieska przy 10:30 jest wykonany z czerwonego kauczuku, a koronka to pierścień z czerwonego kauczuku osadzony na czerwonym, anodowanym aluminium.



Pasek to skóra tłoczona na wzór nadmuchanej powierzchni w odcieniu metalizowanej czerwieni, z czerwonym przeszyciem dobranym tonalnie. To chyba najbardziej „koonsowski” z trzech wariantów, nasycona czerwień najbardziej kojarzy mi się z jego monumentalnymi rzeźbami wystawianymi na placach miast na całym świecie.
Wersja Blue – głębia, która wciąga
Trzeci wariant, Blue, wykorzystuje ten sam materiał – anodowane aluminium, ale tym razem w intensywnym, elektryzującym błękicie. Muszę przyznać, że to mój osobisty faworyt, i to nie tylko dlatego, że niebieski to kolor bezpośrednio kojarzony z twórczością Koonsa, ponieważ seria „Gazing Ball” operuje właśnie na głębokim, kobaltowym błękicie kul ogrodowych.



Patrząc na zbliżenie tarczy tego zegarka, widać wyraźnie, jak światło łamie się na wypukłych, falujących powierzchniach cyferblatu – niebieski nie jest tu płaski, tylko mieni się od jasnego, niemal turkusowego blasku do głębszego, prawie granatowego w cieniu, co w połączeniu z baloniastym efektem daje efekt, który nazwałbym napięciem optycznym.
Wspólny mianownik - mechanizm HUB1710
Wszystkie trzy warianty dzielą ten sam manufakturowy mechanizm kaliber HUB1710 z automatycznym naciągiem, mostkami i płytą główną wykończonymi rutenem w kolorze antracytowym. To kaliber o grubości 3,7 mm i średnicy 25,6 mm, złożony ze 185 elementów, z 27 kamieniami, którego balans kołysze się w rytmie 28 800 wahnięć na godzinę i oferujący 50-godzinną rezerwę chodu. Datownik umieszczono na godzinie 3., w formie dyskretnego okienka, któremu towarzyszy skrócony indeks, a data jest pokazywana jako białe cyfry na czarnym tle.
Ale to, co szczególnie podoba mi się w tym mechanizmie, to rodowany wahnik o zaokrąglonych, wypukłych kształtach, tak by nawet element, którego użytkownik nigdy nie zobaczy podczas noszenia zegarka, pozostał wierny estetyce „nadmuchanej” bryły. To detal dla purystów, ale świetnie pokazuje konsekwencję projektową całego zegarka.



Koperta zegarka ma grubość 11 mm i jest wodoszczelna do 50 metrów, tak więc Balloon Dog by Jeff Koons nie jest zegarkiem do wszystkiego, ale spokojnie przetrwa prysznic czy deszcz. Cena modelu Hublot by Jeff Koons Classic Fusion Balloon Dog, niezależnie od wersji kolorystycznej, to 24 600 euro, czyli około 107 tysięcy złotych.
MP-14 Origin by Jeff Koons – miniaturowy wszechświat na nadgarstku
Jeśli Classic Fusion Balloon Dog to opowieść o dziecięcej zabawce zamrożonej w metalu, to MP-14 Origin jest raczej próbą oddania w skali nadgarstka momentu narodzin kosmosu. Kiedy pierwszy raz spojrzałem na zdjęcia tego zegarka, miałem wrażenie, że patrzę na cześć jakiegoś urządzenia z laboratorium fizyki doświadczalnej.

Nazwa MP-14 nie jest przypadkowa – liczba 14 odsyła bowiem do biografii Koonsa: w 1980 roku jego pierwsza indywidualna wystawa odbyła się w nowojorskim New Museum, wówczas mieszczącym się przy zbiegu 5th Avenue i 14th Street. To subtelne, biograficzne nawiązanie w nazwie produktu, które doceniam, bo pokazuje, że ten projekt nie jest tylko czystą estetyką – ma w sobie element osobistej historii artysty.
Ośmiokątna koperta z syntetycznego szafiru
Koperta MP-14 Origin ma średnicę 44 mm i grubość aż 20 mm – to naprawdę duży, imponujący instrument na nadgarstku. Jej górna część wykonana jest z polerowanego, syntetycznego kryształu szafiru uformowanego w ośmiokątny kształt, do którego od spodu przymocowana jest tytanowa tylna część koperty. Warto zatrzymać się na chwilę przy samym procesie produkcji: wykonanie jednej takiej ośmiokątnej bryły z syntetycznego szafiru zajmuje około 534 godzin obróbki maszynowej. To wartość, która naprawdę robi wrażenie – ponad trzy tygodnie pracy maszyn CNC nad jednym kawałkiem materiału twardszego niż stal, żeby uzyskać idealnie przejrzystą, ośmiokątną bryłę.


Do koperty przykręcono tytanowe, satynowane „ucha”, jedyne nieprzezroczyste elementy przerywające ciągłość kryształu, ale zarazem konieczne, żeby przymocować bransoletę, która jest integralną częścią całej koncepcji. Wykonana w całości z syntetycznego szafiru, łączona z kopertą za pomocą tytanowych przejściówek i skręcana śrubami, tworzy wizualnie jedną, ciągłą, przezroczystą strukturę od koperty aż po zapięcie. Patrząc na ten zegarek na nadgarstku, w zasadzie widzi się przez niego własną rękę – szafir jest na tyle przejrzysty, że cała bransoleta wygląda jak precyzyjnie wyrzeźbiona szklana gąsienica.
„Gazing Ball” i orbitalna architektura
Pod wypukłą kopułą z szafirowego szkła, pomalowana ręcznie półprzezroczystym niebieskim lakierem – dokładnie w tym samym odcieniu głębokiego kobaltu, który Koons stosuje w swojej serii rzeźb „Gazing Ball” – znajduje się kopuła skrywająca centralny tourbillon, który w narracji projektowej pełni rolę „źródła energii” całego układu.

Wokół tego centralnego „oka” rozłożone są koncentryczne pierścienie z białego złota, wysadzane diamentami o szlifie bagietkowym i niebieskimi szafirami – to strukturalne „orbity” otaczające centralne ciało, nomen omen, niebieskie. Dwa z tych pierścieni są nieruchome: pierścień minutowy wysadzany niebieskimi szafirami znaczącymi minuty i kwadranse oraz pierścień godzinowy wysadzany szafirami wskazującymi pełne godziny.
Pozostałe dwa pierścienie – zawieszone, obracające się – niosą na sobie wskaźniki w kształcie sześcianów: czerwony sześcian z polerowanej stali nierdzewnej pokryty półprzezroczystym czerwonym lakierem dla godzin oraz szary sześcian z polerowanej stali dla minut. Te małe, stalowe kostki sprawiają wrażenie, jakby unosiły się w próżni nad wysadzanymi diamentami pierścieniami, krążąc po orbicie w powolnym tańcu.

Cztery pierścienie wysadzono w sumie 202 kamieniami o łącznej wadze około 2,6 karata – 48 diamentów i 12 niebieskich szafirów na pierścieniu zewnętrznym, 56 diamentów i 4 niebieskie szafiry na pierścieniu wewnętrznym. Uważam, że to jeden z najbardziej przemyślanych sposobów wykorzystania kamieni szlachetnych w zegarku sportowo-awangardowym, jaki widziałem – kamienie nie są tu dodatkiem dekoracyjnym, tylko integralną częścią systemu wskazań czasu - „orbitalnej” narracji Koonsa.
Mechanizm Hublot kaliber HUB9014
Poza awangardowym designem i zastosowanymi materiałami, model MP-14 jest też technicznym kamieniem milowym dla marki Hublot. To pierwszy w historii tego producenta mechanizm "in-house" z naciągiem automatycznym i centralnie umieszczonym tourbillonem. HUB9014 pracuje z częstotliwością 3 Hz, czyli 21 600 wahnięć balansu na godzinę, i składa się z 594 elementów. Łożyskowany jest na 55 kamieniach, a w pełni nakręcony zapewnia 60 godzin rezerwy chodu.

Zamiast tradycyjnego, centralnie umieszczonego systemu naciągu, zastosowano rotor przesunięty na obwód mechanizmu – decyzja, która pozwoliła zachować maksymalną przejrzystość konstrukcji, zrównoważyć wewnętrzne elementy i stworzyć wizualne wrażenie unoszenia się klatki tourbillonu w powietrzu niczym antygrawitacyjny element zawieszony pod szafirową kopułą. Grubość tego zaawansowanego mechanizmu to 14,65 mm, a jego średnica – 39,20 mm.
Do nakręcania i ustawiania mechanizmu służą dwie ukryte na spodniej części obudowy „koronki” wbudowane w architekturę koperty w taki sposób, by nie zaburzać czystości designu – system naciągu znajduje się po stronie oznaczonej napisem „ENERGY PULSE”, a system ustawiania czasu po stronie z napisem „COSMIC ALIGN”. To zabieg, który bardzo mi się podoba: zamiast klasycznej, wystającej koronki, mamy dwie niemal niewidoczne funkcje wtopione w ośmiokątną bryłę, opisane językiem rodem ze Star Treka.

Model MP-14 Origin by Jeff Koons wydano w limitowanej serii zaledwie 30 egzemplarzy, dostępnych w wybranych punktach sprzedaży Hublot, a jego cenę ustalono na 479 tysięcy euro, czyli mniej więcej 2 090 000 złotych.
Dwie różne bramy do tego samego świata
Patrząc na całość tej współpracy, mam wrażenie, że Hublot i Koons zaprojektowali dwie różne bramy wejściowe do tego samego uniwersum estetycznego. Classic Fusion Balloon Dog to wersja przystępniejsza, bardziej zabawowa, skupiona na jednym, czytelnym motywie – nadmuchanej formie i psiej sylwetce – ale wykonana z iście jubilerską precyzją i dbałością o detale.


MP-14 Origin to z kolei czysta, kolekcjonerska awangarda, eksperyment materiałowy z syntetycznym szafirem, techniczny przełom w postaci centralnego tourbillonu i wizualna interpretacja momentu powstania wszechświata według Koonsa i Hublot.
10:45 18.11.2026Zegarki
Hublot by Jeff Koons: Classic Fusion Balloon Dog i MP-14 Origin. Kiedy sztuka zaczyna… tykać
Tagi:
zegarki szwajcarskiezegarki męskie mechanicznezegarek mechanicznysrebrny zegarekprestiżowe zegarkizegarek męski na paskuluksusowe zegarkizegarki automatycznenietypowe zegarki
REKLAMA
Zegarki i Pasja
25 tys. obserwujących
QUIZ zegarkowy: ORIS Hölstein 1904
QUIZ zegarkowy – ORIS Hölstein 1904 Zegarmistrzostwo i pomiar czasu to nasza wspólna pasja, dlatego łącząc rozrywkę z pasją oraz wiedzą o zegarkach, przygotowaliśmy dla n ...
Zenith Defy LAB. Czy to przełom w mechanicznym zegarmistrzostwie?
Premierę zegarka marki Zenith – model Defy LAB, dział promocji marki Zenith nazwał rewolucją w zegarmistrzostwie, równocześnie obwieszczając kres dominacji wychwytu szwaj ...
Epizod 9. Zegarek bazowy - moduł regulacji okresu oscylatora
Tak jak każde produkowane seryjnie urządzenie pracujące w ruchu, tak samo zegarek musi mieć swoje urządzenie regulacyjne. Zmontowane z części wytwarzanych w założonych in ...
Dubai Watch Week 2025 - relacja z targów luksusowych zegarków. Część 2
W poprzednim artykule: Dubai Watch Week 2025 - wrażenia z imprezy i fascynujące zegarki, czyli części pierwszej tego cyklu, opisałem odczucia towarzyszące mi podczas pier ...
Nadir Watches. Polska marka i jej zegarki po raz pierwszy na AuroChronos 2026
Jednym z największych wydarzeń zegarkowych na naszym rynku jest na pewno festiwal AuroChronos, który w ubiegłym roku spektakularnie powrócił. Teraz, w 2026 roku, znów odb ...
Recenzja: Junghans 1972 Aquaris Automatic Diver. Debiut spektakularny i bezkompromisowy
Absolutna cisza. Kolor nieba nad głową blaknie, przechodząc najpierw w chłodny błękit indygo, potem w gęsty granat, aż wreszcie wokół Ciebie rozwija się nieprzenikniona, ...
Morski podróżnik. Wideo recenzja Seiko Prospex 1968 Heritage Automatic GMT Diver’s
Zapraszamy do obejrzenia video recenzji zegarka Prospex 1968 Heritage Automatic GMT Diver’s marki Seiko. Nasz redakcyjny kolega Marcin prezentował ten model niedawno w fo ...
Fascynacja... strachem! Top 5 niezwykłych zegarków na Halloween
Zapewne nie będzie przesadą stwierdzenie, że strach to uczucie, które towarzyszy ludziom od zarania dziejów. Jego podstawową funkcją jest nasza ochrona, ponieważ to właśn ...
Tissot Supersport NBA 2026 Chronograph. Let’s play – zagrajmy!
Let’s play! – zagrajmy! Właściwie tymi słowami można rozpocząć prezentację nowego modelu zegarka marki Tissot o nazwie Supersport NBA 2026 Chronograph. To kolejna odsłona ...
Hublot by Jeff Koons: Classic Fusion Balloon Dog i MP-14 Origin. Kiedy sztuka zaczyna… tykać
Są takie spotkania w świecie zegarmistrzostwa, po których trudno spojrzeć na markę tak samo jak wcześniej. Współpraca Hublot z Jeffem Koonsem, ogłoszona 16 września 2026 ...
Recenzja: Hvilina L&MR Mechanical Lion. Nietypowy zegarek zrodzony ze stali i pary
Jest jesienny poranek 1830 roku. W powietrzu unosi się ciężka woń węgla, oleju maszynowego oraz parującej wody. Na trasie łączącej Liverpool z Manchesterem dzieje się his ...
Czy nowy Bond oznacza także nowy zegarek? Droga Roberta Pattinsona do roli Agenta 007
Czekaliśmy, czekaliśmy i w końcu… się doczekaliśmy! Mimo bardzo wielu osób śledzących show biznes chyba nikt nie spodziewał się, że w poniedziałkowe popołudnie 16 listopa ...









greenlogic.eu