Rozpoczynamy dzień... po arabsku

W naszych współczesnych zegarkach mechanicznych, tylko w niektórych z nich pojawia się wskazanie pory dnia. Przyznam szczerze, że zawsze ciekawiło mnie kiedy, w konkretnym rozwiązaniu, na zegarkowej tarczy kończy się jedna pora dnia i zaczyna druga. Dla nas Europejczyków, wskazanie to nie jest tak istotne i tylko czasami możemy znaleźć się w sytuacji, gdy sami nie wiemy, czy właśnie rozpoczyna, czy kończy się dzień. Trochę inaczej może to wyglądać dla wyznawców Islamu. Ciekawy felieton, na temat rozpoznawania pory dnia w okresie Ramadanu, napisał kiedyś Wojciech Cejrowski.

„…Ramadan
Przez około 30 dni od świtu do zmroku, wierni powstrzymują się całkowicie od jedzenia, picia, palenia tytoniu i kontaktów seksualnych.
Przez cały dzień w dokuczliwym upale nikt nie bierze do ust kropli wody. W trudzie, znoju i pracy fizycznej człowiek czeka z posiłkiem do wieczora. Nałogowi palacze skręcają się z tęsknoty za fajką wodną, a cudzoziemscy marynarze na próżno szukają portowych dziewek. Wszędzie pośród czynności dnia codziennego daje się wyczuć skupienie na sprawach duchowych.”

„Początek i koniec postu każdego dnia obwieszcza śpiewny głos muezzina
Ale skąd on wie, kiedy jest moment świtu, albo kiedy zapada zmrok?”

W Koranie jest następująca instrukcja: post zaczyna się wówczas, gdy „można odróżnić nitkę białą od czarnej”, (a kończy, kiedy już nie można odróżnić). Siada więc sobie muezzin wcześnie rano na wieży minaretu i zaczyna kręcić w palcach dwie nitki uprzędzone z baraniej wełny – jedna pochodzi z owcy czarnej, druga z białej.
Kiedy dostrzeże miedzy nimi różnicę barwy, zaczyna głośno śpiewać wersety Koranu odnoszące się do nakazu postu. Wówczas wszyscy pozostający w zasięgu jego głosu odkładają łyżki i pośpiesznie przełykają ostatnie kęsy śniadania. Dopóki słychać śpiew, mają czas na przepłukanie ust wodą lub umycie zębów – potem do wieczora nie wolno im nawet ssać palca”



Jak widać po powyższym zapisie, przy tak restrykcyjnym przestrzeganiu momentu rozpoczęcia i zakończenia dnia, współczesne zegarki mechaniczne, dla których chwile te są przyjęte jako stałe i do tego dość swobodnie ustalane, nie mają chyba żadnego zastosowania. Pozostają one jednak w grupie wskazań w sposób ciekawy dekorującym tarczę zegarka i pewnie tylko tę właśnie zaletę, należy w nich doceniać.

Władysław Meller

{loadposition social}